Brontekst bekijken van Minicursus Spelregels

Er gaapt een enorme kloof tussen de kennis en (dus?) het gedrag van de gemiddelde bridger en dat wat de spelregelmakers (de Law Committee van de WBF) met de regelgeving van de spelregels hebben trachten te bereiken. 

Voor de meeste spelers zijn de spelregels (Spr.) een kluwen wol, waar de eventueel geroepen arbiter (WL) te pas en te onpas een draadje uitplukt en vervolgens dat draadje begint uit te pluizen. Die beleving bij veel spelers komt omdat ze de algemene regels in de Spelregels (die zijn er wel degelijk) nooit verteld zijn. En dat komt weer omdat in de bridgecursussen (VStF, Berry, Contract en wat je nog meer hebt) min of meer uitsluitend verteld wordt hoe het WEL moet. Dus de juiste gang van zaken weten bridgers over het algemeen wel, en niet voor niets bestaan de Spr. voor grofweg de helft uit een beschrijving hoe het WEL moet. 

De noodzaak te beschrijven hoe het wel moet, wordt ingegeven door daarna te kunnen beschrijven wat er moet gebeuren voor de gevallen waarin het NIET gaat zoals het moet ('Er wordt afgeweken van de juiste gang van zaken'). Bij het maken van de regelgeving hebben de spelregelmakers getracht de te bereiken score na een onregelmatigheid zoveel mogelijk vergelijkbaar te krijgen met de andere tafel(s). Dat moet, want elke score op elk spel op elke tafel heeft invloed op de score van alle deelnemers! De bridgespelregels zijn ontworpen voor duplicate bridge. 

Waar gaat het i.h.a. om bij bridge? Bij bridge hangt de goede, kansrijkste beslissing af van de informatie die je op dat moment hebt. Stel, je hebt voor het nemen van de goede beslissing de informatie nodig hebt te weten wie ♠A heeft, en je partner snapt dat en je partner geeft je die informatie gewoon door dat te zeggen ("Ik heb hem wel" of "ik heb hem niet"). Natuurlijk mag dat niet gezegd worden, en zo'n opmerking is een overtreding tegen de juiste gang van zaken, dat snapt iedereen. Die opmerking is Ongeoorloofde Informatie (OI). 

Wat nu? Mag je die informatie nu gebruiken? Nee natuurlijk, dat mag ook niet. De enige methode om te laten zien dat je die OI niet gebruikt hebt is die biedbeslissing te nemen of die kaart te spelen waarmee je TOONT dat je die OI niet gebruikt hebt. Dat gaat in tegen je spelerswens om een hoge score te halen, maar dat is je morele plicht als ethische bridger, verwoord in de definitie van het Logisch Alternatief (LA) in art. [[template:2017:16B|16B1b]]. In het algemeen geldt: het gebruik maken van de OI, dat is de eigenlijke overtreding.

Daar is overigens wel een uitzondering op. Het kan natuurlijk zijn dat via andere kanalen je vrijwel zeker (<95%) weet dat partner ♠A wel moet hebben (door bieden, spelverloop, en/of overgebleven punten in het spel) en dan mag je die geoorloofde informatie gebruiken en ben je niet strikt gebonden aan de ethische plicht te laten zien dat je de OI niet hebt gebruikt. Maar de WL zal je bij een kans 80% of minder je altijd aan je plicht houden, en zelfs bij 90% ben je nog niet zeker, zulks ter oordeel van de WL (die dus zelf een redelijk spelkennisniveau moet hebben om de grootte van de kans bij het Logisch Alternatief (LA) van [[template:2017:16B|16B1b]] te kunnen inschatten).

Wat is i.h.a. OI? OI wordt negatief gedefinieerd. OI is alles wat geen Geoorloofde Informatie (GI) is. OI hoeft dus niet per se van partner te komen, het kan ook ontstaan vanuit ingetrokken handelingen, of doordat iemand op een andere tafel luidkeels brult "7SA gemaakt!". 

Wat GI is, staat in Art. [[template:2017:16A|16A]] van de Spelregels. GI is
# Informatie die voortkomt uit het reglementaire bieden en spelen [[template:2017:16A|16A1a]] (maar NIET de manier waarop partner iets bood of speelde, zie [[template:2017:16B|16B1]], [[template:2017:73C|73C1]]) 
# Informatie die voortkomt uit het gedrag van de tegenstanders [[template:2017:16A|16A2]]
# Informatie die voortkomt vanuit ingetrokken handelingen na een onregelmatigheid begaan door tegenpartij [[template:2017:16A|16A1b]], [[template:2017:16C|16C1]]
# Nadat de WL de rechtzetting heeft bepaald na een onregelmatigheid is alle eerder ontstane informatie geoorloofd geworden, tenzij de WL anders bepaalt [[template:2017:16A|16A1c]].
# Kennis m.b.t. het eigen systeem en dat van de tegenstanders [[template:2017:16A|16A1c]]
# De inschatting van de eigen score (de vermoedelijke stand in de wedstrijd kan een gokje wenselijk maken) [[template:2017:16A|16A2]]
# De toernooibepalingen [[template:2017:16A|16A2]] (In een butlerwedstrijd speel je anders dan bij 'paren'.)
# Informatie die voortkomt vanuit '''geaccepteerd''' onreglementair bieden of spelen [[template:2017:16A|16A1a]]

Dat laatste punt is uiterst belangrijk. Het komt aan de lopende band voor dat iemand een onvoldoende bod doet, zijn bieding wil wijzigen, voor de beurt biedt, voor de beurt uitkomt of voorspeelt of speelt, of verzaakt, of iets dergelijks. Los van het feit of iemand de aandacht vestigt op de onregelmatigheid of niet (daar ben je op zich niet toe verplicht), zodra de niet-overtredende partij doorgaat met spelen/bieden, dan is daarmee de onregelmatigheid '''geaccepteerd''' en dan is alle informatie die eventueel voortvloeit uit de onregelmatigheid GI geworden. 

Bij bridge is de WL passief. Hij (M/V) onderneemt pas actie als hij geroepen is. De Spr. willen, nadat er een onregelmatigheid waar de aandacht op is gevestigd heeft plaatsgevonden, dat je dan de WL roept. Doe je dat niet, dan vervalt het recht op rechtzetting (of, op zijn Hollands gezegd, 'dan moet je het zelf maar weten, maar de WL doet niets meer aan jouw score'). 

In het algemeen staat die regel in art. [[template:2017:11A|11A]], maar dit principe wordt bij bieden en spelen bij de desbetreffende onregelmatigheid ook nog eens herhaald, zie bijv. voor wijzigen bieding zie [[template:2017:25B|25B1]], voor onvoldoende bod zie [[template:2017:27A|27A1]], voor 'voor de beurt bieden' (pas, doublet, redoublet, bod) zie [[template:2017:29A|29A]], voor een bieding na een ontoelaatbare bieding zie [[template:2017:36A|36A]] (ontoelaatbaar doublet/redoublet), [[template:2017:37A|37A]] (overtreding van de verplichting te passen), [[template:2017:38D|38D]] voor een bieding na een bod van meer dan 7 trekken, [[template:2017:39B|39B]] voor een bieding na de afsluitende pas. In het spelen ligt het wat ingewikkelder omdat er nu eenmaal de verplichting tot bekennen bestaat, maar daar heerst hetzelfde principe verwoord in [[template:2017:60A|60A1]]: '''als de niet-overtredende partij (NOP) actie onderneemt voordat de WL de rechtzetting heeft bepaald, dan verliest de NOP het recht tot rechtzetting'''. Zelfs als er een ingetrokken handeling is (doordat de spelers aan tafel de onregelmatigheid zelf hebben opgelost), dan geldt [[template:2017:16C|16C]] '''niet''', want het was geen ingetrokken OI '''conform de spelregels''' (want de WL was niet geroepen), en dus kunnen de NOP daar dan ook geen beroep op doen.

Die regel is er om de afhandeling van de onregelmatigheid vergelijkbaar te kunnen houden met andere tafels waar precies hetzelfde gebeurt. Als je verder zou bieden/spelen dan kan je niet terugkomen op wat eerder gebeurde, daar kunnen de Spr. geen rekening meer mee houden. Dan zou het Spr.-boekje in omvang verduizendvoudigen, want wat moet je met een overtreding na de overtreding? De WL zal dus altijd alleen reageren op de laatste, gemelde onregelmatigheid, en dat is de onregelmatigheid waarvoor geroepen is. En daarom moet (en hier is iedereen aan tafel verantwoordelijk voor), nadat de aandacht is gevestigd op een onregelmatigheid direct: 
* de WL geroepen moet worden en 
* mogen partijen geen enkele verdere actie ondernemen
Deze regel geldt voor alle 'mechanische' onregelmatigheden die gebeuren in het bieden en spelen. Ergo, als er dus een dergelijke onregelmatigheid plaatsvindt, mag u de aandacht er op vestigen, maar als u dat doet dient u (of een andere speler aan tafel, inclusief de blinde(!)) de WL te roepen en het spel te stoppen. (De blinde mag tijdens de speelperiode niet de aandacht vestigen op een onregelmatigheid, maar mag wel de WL roepen nadat een andere speler gewag gemaakt heeft van een onregelmatigheid). 

Het roepen van de WL kan zelf nooit een overtreding zijn. Iedereen mag altijd overal voor de WL roepen (al zal die bij de derde keer dat iemand zijn paraplu kwijt is geirriteerd gaan reageren, niets menselijks is de WL vreemd...).

Bij al deze 'mechanische' onregelmatigheden ontstaat OI, en deze worden rechtgezet doordat de geroepen WL de toepasselijke regel toepast, vaak resulterend in een strafkaart, strafslagen, een verplichte pas, een voorspeelbeperking, of dat de ontstane informatie uit ingetrokken handelingen tot OI wordt bestempeld.  

Maar er zijn meer onregelmatigheden dan de louter mechanische, en daarvoor geldt dat de WL ook later geïnformeerd mag worden. In vogelvlucht volgt hieronder een korte opsomming met de bijhorende handelswijze voor de spelers:
* '''OI.''' Er is door een tegenstander een opmerking, gebaar, of denkpauze geweest.
::Handelswijze speler: stel het gebeurde aan tafel vast, met de tegenstanders. Als zij het er niet over eens zijn, roep dan de WL meteen. En als je denkt dat de partner van de tegenstander die de OI gaf gebruik heeft gemaakt van de OI, roep dan de WL na het spel (maar voor het einde van de wedstrijd).
* '''Verkeerde uitleg.'''
:partner gaf verkeerde uitleg over een bieding.
::wij worden leider+blinde: voor de open uitkomst herstellen we de uitleg over de gemaakte afspraak (maar verkeerd bieden is geen overtreding). Het beste is om de WL meteen erbij te roepen.
::wij worden tegenspelers: na afloop van het spel herstellen we de uitleg over de gemaakte afspraak (maar verkeerd bieden is geen overtreding). Het beste is om de WL meteen erbij te roepen.
:De tegenpartij gaf verkeerde uitleg over hun afspraken en herstelde dat volgens bovenstaande regels. Twee potentiële redenen voor rechtzetting:
:::Wij zijn gehinderd in ons bieden/spelen: roep de WL.
:::De partner van de tegenstander die informatie gaf heeft gebruik gemaakt door anders te bieden dan wat hij zou moeten doen volgens hun systeem: roep de WL.
* '''verkeerde claim.''' Over claimen bestaan tal van misvattingen. Allereerst: het is volstrekt legaal te claimen als je ziet dat je een bepaald aantal slagen kunt maken. Als dat er geen enkele twijfel over is over het aantal slagen, geldt het zelfs als onethisch om niet te claimen. Claimen dient om tijd te winnen. Claimen op een dwang tegen een beginner is echter niet tijdsbesparend, dus zelfs als de claim correct is, schiet de claim zijn doel voorbij. Maar stel, een tegenpartij claimt een aantal slagen. U laat het uitleggen, maar als u het niet mee eens bent/blijft, dan roept u de WL. Ook kan het zijn dat u later, nadat u de spelverdelingen gezien heeft, denkt "waar is dat tweede ruitje gebleven" en u stelt vast dat de tegenpartij verzaakt moet hebben. Ook dan stelt u de WL alsnog in kennis van uw bevindingen.
* '''Verzaking waarbij de verzakingsregels onvoldoende schadeloosstelling brengen.'''. Het kan zijn dat de regels voor automatische strafslagen onvoldoende schadeloosstelling brengen om de verzaking recht te zetten. Ook dan roept u de WL. 

Omdat iedereen altijd het recht heeft de WL erbij te roepen, is het gewenst daarover niet je beklag o.i.d. te gaan doen, en accepteer de beslissing van de WL (de wedstrijd moet tenslotte doorgang vinden). Je mag volgens de Spr. achteraf altijd in protest [[template:2017:92A|92A]] en als de WL een verkeerde beslissing heeft genomen, dan dient hij beide partijen als niet overtredend te beschouwen [[template:2017:82C|82C]].

Tot zover de algemene lijn. Dan nu meer specifiek.

Er zijn enkele verantwoordelijkheden die de spelers zijn opgelegd maar waar veel spelers zich niet bewust van zijn dat ze die verantwoordelijkheid hebben.
Dat zijn 5A, 5B, 6D3, 7A, 7D, 8A2, 9A1, 9B1(a),